„Kohabitacja. Przeszkoda czy przygotowanie do małżeństwa?” cz.7

20 stycznia 2013 | Autor | Kategoria: Opinie, Opinie czytelników

VII. Kohabitacja a Chrześcijański Ideał Małżeństwa – Nowe Wyzwania

Jak wspomniano wcześniej, jednym z głównych czynników spowodowanych procesem indywidualizacji, jest szeroko pojęte dążenie do autonomii i personalne wyrażanie prawa do indywidualności. Ten proces znajduje ujście również w powstawaniu nowych form życia rodzinnego jako wyraz indywidualnych preferencji życiowych. Małżeństwo sakramentalne, małżeństwo cywilne, legalnie ustanowiona kohabitacja dla osób homo- i heteroseksualnych bądź świadome bycie samotnym są uważane przez wielu za równoważne opcje do wyboru. Istnienie różnych form życia rodzinnego w jakiś sposób implikuje “istotnie aksjologiczne zrównanie tych form, z którymi w parze idzie tolerancja dla każdej z tych form”. Sprawa nadania równych praw małżeństwu i jego alternatywnym formom niezmiennie pozostaje problematyczna dla Kościoła Katolickiego, gdyż uznanie obu form oznaczałoby, że małżeństwo i kohabitacja są równe i zamienne. Rola, jaką przedmałżeńska kohabitacja odgrywa w formowaniu relacji, powinna stać się podstawą do refleksji na temat kondycji, znaczenia i celu małżeństwa, szczególnie małżeństwa sakramentalnego we współczesnym świecie. Prawdą jest, że tymczasowość kohabitacji w jakiś sposób podważa niektóre wartości zapewniające stabilność związku i rodziny. Bez względu na to, Kościół powinien nawiązać dialog pomiędzy tradycją a współczesnością. Jak podkreślano wcześniej, kohabitanci różnią się pomiędzy sobą pod wieloma względami. Dlatego też zamiast potępiać kohabitację jako jednorodne zjawisko, Kościół powinien wypracować “stanowisko krytyczno-wartościujące”. Pozwoliłoby ono wziąć pod uwagę istnienie różnych typów kohabitacji. Jak wykazują badania empiryczne, zauważalne są różnice pomiędzy znaczeniami, jakie nadaje się kohabitacji, co w konsekwencji stanowi podstawę do zróżnicowanej refleksji etycznej. Dlatego też, Kościół powinien być zainteresowany i na bieżąco informowany o wiarygodnych badaniach empirycznych; które rzetelnie zanalizowane i skorygowane, służyłyby potrzebom i sytuacji życiowej konkretnego człowieka.

Agnieszka Anna Ukleja

Autorka jest doktorantką na Wydziale Teologii, Katolickiego Uniwersytetu w Leuven (Belgia).

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
Tagi: , , ,

Komentarze:

Napisz nowy komentarz

1269