Posty otagowane ‘ przemoc ’

List Otwarty senatorów poprzednich kadencji do senatorów VIII kadencji

3 lutego 2015 | Autor
torn-paper-8-1295034-m

torn-paper-8-1295034-mLIST OTWARTY SENATORÓW IV i VI KADENCJI
DO SENATORÓW VIII KADENCJI
Warszawa 2 marca 2015 r.

Szanowna Pani Senator!
Szanowny Panie Senatorze!

Z uwagi na wyjątkowe, ustrojowe znaczenie decyzji, jaką podejmie Izba Wyższa Polskiego Parlamentu w dniu 6 marca 2015 r., w sprawie ustawy upoważniającej Prezydenta RP do ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet oraz przemocy domowej, za swój obowiązek uznaliśmy skierowanie do Pań i Panów Senatorów naszego listu, uprzejmie prosząc o rozważenie zawartych w nim argumentów.
Konwencja przemocowa CAHVIO od pewnego czasu polaryzuje opinię publiczną w Polsce. Z jej analizy wynika, że:
•    nie wprowadza ona żadnych nowych rozwiązań prawnych sprzyjających zmniejszeniu poziomu przemocy w relacjach międzyludzkich, w stosunku do już obowiązujących w Polsce;
•    kraje, które oparły przeciwdziałanie przemocy na zasadach bliskich konwencji CAHVIO mają, jak wynika z badań Agencji Praw Podstawowych UE, wyższy poziom przemocy niż w Polsce;
•    kraje, które ją ratyfikują muszą się liczyć z narzucaniem Stronom Konwencji przez międzynarodową grupę GREVIO, w ramach przysługujących jej uprawnień (art.69 Konwencji), interpretacji przepisów poważnie wykraczających poza semantyczne znaczenie słów w niej zawartych;
•    konwencja jest oparta na aksjologii związanej ze skrajną postacią ideologii feministycznej co narusza zasadę bezstronności światopoglądowej państwa (art. 25 ust. 2 Konstytucji RP), nadto jej ideologiczne założenia nie zostały zweryfikowane przez nauki społeczne.
Konwencja CAHVIO za przyczynę przemocy bezpodstawnie uznaje m.in. tradycję, religię oraz typowe relacje, jakie mają miejsce pomiędzy ludźmi w małżeństwach i rodzinach.
Jako remedium na przemoc konwencja wprowadza obowiązek „wykorzeniania” stereotypowych relacji pomiędzy ludźmi oraz promocję tzw. niestereotypowych zachowań. W praktyce oznaczać to może „wykorzenianie” utrwalonych norm i wartości, podważanie znaczenia małżeństwa i rodziny oraz zachwianie ich roli w społeczeństwie.
Takie rozwiązania, nie sposób uznać za budujące ład społeczny, wzmacniające wspólnoty podstawowe oraz ich rolę. Przeciwnie, są one wyrazem otwartej destrukcji kultury i życia społecznego. Konwencja wprost zobowiązuje strony do „podejmowania niezbędnych działań, aby promować zmianę społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk opartych na (…) stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn. (R. III, art. 12 pkt 1)”.
Doprowadzi to do osłabienia: małżeństwa i rodziny, więzi międzyludzkich, wzajemnego szacunku i życzliwości, a tym samym przyczyni się do wzrostu poziomu przemocy pomiędzy ludźmi.
Trudno dzisiaj nie uznać konwencji przemocowej CAHVIO za próbę odgórnie zaprojektowanej rewolucji społeczno- kulturowej.
Należy pamiętać, że Polska posiada rozbudowany system przeciwdziałania przemocy w rodzinie, z którym związanych jest ok. 2 mln osób: lekarzy, nauczycieli, policjantów, pracowników pomocy społecznej, kuratorów. Uchwalone kilka lat temu zmiany prawne w tym zakresie, zgodnie z oświadczeniami rządu miały być optymalne. Jeśli niedawno rząd wprowadził nowe rozwiązania i uznał je za wystarczające, a poziom przemocy w Polsce należy do najniższych w Unii Europejskiej, to po co ratyfikować ideologiczną konwencję CAHVIO, poddawać Polskę międzynarodowej kontroli i budować kolejne biurokratyczne struktury, wydając na ten cel środki z budżetu państwa?

Pragniemy też zwrócić uwagę na wypowiedzi znanych autorytetów:

Prof. Jadwiga Staniszkis: Ten dokument ma kluczowe znaczenie, bo jest wehikułem demontażu rodziny. Skoro konwencja dotyczy przemocy wobec kobiet i w rodzinie, a wprowadza się do niej definicję płci, jako kategorii społecznej i kulturowej, to w ten sposób zmienia się charakter rodziny. Nie trzeba być już kobietą i mężczyzną, a przypomnę, że taka definicja jest w polskiej konstytucji. Wystarczy czuć się kobietą i mężczyzną, albo odgrywać takie role społeczne, i już możemy mówić o rodzinie (….) (J. Staniszkis, „Trwa cicha rewolucja”, w: Rzeczpospolita z dnia 18-19.10.2014.)

Prof. Andrzej Zoll były Rzecznik Praw Obywatelskich: Moje poważne wątpliwości budzi też przepis z art. 12, który stwierdza, że „strony podejmą działania niezbędne do promowania zmian, wzorców społecznych i kulturowych, dotyczących zachowań kobiet i mężczyzn w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk, opartych na idei niższości kobiet, na stereotypowym modelu roli kobiet i mężczyzn”. Uważam, że to jest przepis najbardziej kontrowersyjny, bo wprowadza on zobowiązanie stron do wykorzenienia tradycji. Rozumiem, że może chodzić tu o tradycję, w oparciu o którą występuje idea niższości kobiet albo stereotypowy model roli kobiet i mężczyzn. Ale jeśli zestawi się to z definicją płci społeczno-kulturowej, to zauważymy, że mówi ona o tym, że chodzi tu o role, które społeczeństwo przypisuje kobietom i mężczyznom, a więc i tradycję tego społeczeństwa, które buduje pewne stereotypy ról kobiety i mężczyzny. Osobiście nie nazywałbym tego stereotypami, bo chodzi o pewne funkcje. Równouprawnienie kobiet i mężczyzn to kanon dzisiejszego porządku prawnego, ale nie oznacza to tożsamości funkcji społecznych, bo już tak jesteśmy skonstruowani, że pełnimy różne funkcje społeczne. Boję się, że pójdziemy w tym kierunku interpretacji, iż należy wyplenić to wszystko, co wiąże się ze wszystkimi funkcjami społecznymi, spełnianymi przez kobietę i mężczyznę.
(A. Zoll, „Konwencja przeciw przemocy to zamach na cywilizację europejską”, Katolicka Agencja Informacyjna z dnia 4.11.2014 r.)

Przed Senatem Rzeczypospolitej Polskiej stoi decyzja rangi ustrojowej. Pragniemy ufać, że Senatorowie nie zadekretują odgórnej dekonstrukcji życia społecznego poprzez demontaż rodziny, ale uwzględnią autentyczne dobro społeczeństwa, rodzin i jednostek.

Dariusz Kłeczek senator IV kadencji                       Zdzisław Maszkiewicz senator IV kadencji
Przemysław Alexandrowicz senator VI kadencji    Adam Biela senator VI kadencji
Elżbieta Rafalska senator VI kadencji                    Zbigniew Rau senator VI kadencji
Jerzy Szymura senator VI kadencji                         Czesław Rybka senator VI kadencji
Rafał Ślusarz senator VI kadencji                           Antoni Szymański senator VI kadencji
Zbigniew Trybuła senator VI kadencji                   Ewa Tomaszewska senator VI kadencji
Marek Waszkowiak senator VI kadencji                Kosma  Tadeusz Złotowski senator VI kadencji
Zbigniew Cichoń senator VII kadencji



RPD zachęca do wiary w Świętego Mikołaja

13 grudnia 2014 | Autor
santa-1435031-m

santa-1435031-m„Dzieci mają prawo wierzyć w Świętego Mikołaja. Pomóżmy zatrzymać tę wiarę jak najdłużej. Mikołaj potrzebuje naszej pomocy” – przekonuje rzecznik praw dziecka Marek Michalak. Wpis rzecznika opatrzony został logotypem kampanii „Reaguj. Masz prawo”, której celem jest walka z biernym przyzwoleniem na przemoc wobec dzieci. Akcja rzecznika nie spodobała się niektórym internautom i psycholog dziecięcej, którzy zarzucili mu propagowania kłamstwa.

czytaj więcej

 



2014 rokiem najgorszym dla dzieci

9 grudnia 2014 | Autor
kids-247024-m

kids-247024-mRaport UNICEF wykazał, że rok 2014 to katastrofalny rok dla milionów dzieci dotkniętych konfliktami w Syrii, Republice Środkowoafrykańskiej, Iraku, Sudanie Południowym, na Ukrainie czy w Strefie Gazy. ” Dzieci ginęły, gdy uczyły się w szkołach lub gdy spały w swoich łóżkach. Traciły rodziców, były porywane, torturowane, rekrutowane jako żołnierze, gwałcone lub sprzedawane jako niewolnicy” – podkreślił w komunikacie szef UNICEF-u Anthony Lake.
czytaj więcej



List Otwarty dot. Konwencji Rady Europy o przemocy wobec kobiet

30 października 2014 | Autor
1350860_hand-in-hand

1350860_hand-in-handKonwencja Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO) wywołuje w społeczeństwie polskim wielki niepokój i kontrowersje. Jej zwolennicy twierdzą, że przeciwdziałanie przemocy podniesie na wyższy poziom. Przeciwnicy uważają natomiast, że pod pozorem przeciwdziałania przemocy, projektuje  nowy ład społeczny, w którym rodzina, małżeństwo, tradycja oraz kultura chrześcijańska będą zmarginalizowane.

Warszawa 29.10.2014 r.
Antoni Szymański
Paweł Wosicki
Członkowie Zespołu ds. Rodziny
Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu Polski

LIST OTWARTY W SPRAWIE ZMIAN SPOŁECZNYCH PROJEKTOWANYCH PRZEZ KONWENCJĘ RADY EUROPY O PRZEMOCY WOBEC KOBIET

Szanowna Pani Poseł RP
Szanowny Pan Poseł RP

Konwencja Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO) wywołuje w społeczeństwie polskim wielki niepokój i kontrowersje. Jej zwolennicy twierdzą, że przeciwdziałanie przemocy podniesie na wyższy poziom. Przeciwnicy uważają natomiast, że pod pozorem przeciwdziałania przemocy, projektuje  nowy ład społeczny, w którym rodzina, małżeństwo, tradycja oraz kultura chrześcijańska będą zmarginalizowane.
Drogą jaka może prowadzić do wyjścia z tej konfrontacji, jest rzetelna analiza ww. konwencji oraz szeroka dyskusja na ten temat, z poszanowaniem głosów sprzeciwu szerokich grup polskiego społeczeństwa.

W analizie i dyskusji należy naszym zdaniem uwzględnić, następujące aspekty:

1. Konwencja narusza istotę i powagę konstytucyjnych wartości poszanowania małżeństwa i rodziny, tradycji, gwarancji dla wychowawczej roli rodziców oraz nie jest bezstronna światopoglądowo.

2. W 2010 roku została głęboko znowelizowana ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która w prezentowanej publicznie opinii rządu, wprowadziła optymalne rozwiązania prawne. Spowodowały one, że przeciwdziałaniem przemocy zajmują się w większym niż poprzednio stopniu służby socjalne, policja, sądy, nauczyciele i wychowawcy. W każdej gminie powstał zespół interdyscyplinarny zajmujący się tym zagadnieniem. Wiele opinii wskazuje, że istniejące przepisy w tym zakresie już są nadmierne.
3. Z analizy prawnej konwencji CAHVIO wynika, iż nie zawiera ona żadnych nowych i lepszych rozwiązań prawnych od już istniejących w polskim prawie i praktyce działania właściwych instytucji. Dokument można znaleźć pod adresem: http://www.ordoiuris.pl/public/pliki/dokumenty/Raport_przemoc_OI.pdf)
Z uwagi na fakt, iż problem przeciwdziałania przemocy w Polsce od lat posiada wysoką rangę, a konwencja CAHVIO nie wprowadza w tej dziedzinie nic nowego, proponujemy podjęcie szerokiej dyskusji, jaki model społeczny jest w niej de facto projektowany. Wiele analiz prowadzi do wniosku, że jej zasadniczym celem jest radykalna zmiana życia społecznego i demontaż rodziny. Takie wnioski płyną np.: z konferencji  naukowej zorganizowanej w Sejmie RP. Dokument z tej konferencji jest na stronie: http://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/konwencja.html
Konieczne jest rozważenie m.in.:
1.    Jeżeli konwencja CAHVIO stanie się obowiązująca, jakie będą konsekwencje wprowadzenia genderowej definicji płci, która pomija aspekt obiektywnych, biologicznych różnic pomiędzy kobietą, a mężczyzną. Art. 3 c konwencji mówi: „Płeć społeczno-kulturowa”  oznacza społecznie skonstruowane role, zachowania, działania i atrybuty, które dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla kobiet i mężczyzn.
2.    Jakie stereotypy nasze państwo zamierza wykorzeniać, a jakie promować w kontekście  Art. 12.1, o ile konwencja zostanie ratyfikowana? Czy nie zachodzi tutaj poważna kolizja z chronionymi przez Konstytucję RP „stereotypowymi” wspólnotami takimi jak małżeństwo i rodzina? Artykuł ten rodzi obawy, że relacje stereotypowe (m.in. małżeńskie i rodzinne) będą „wykorzeniane” na rzecz relacji niestereotypowych, np.: promujących samotne wychowanie dzieci czy związki jednopłciowe. Jakie konsekwencje społeczne i indywidualne wywoła ta zmiana, co to oznacza dla naszego rozwoju społecznego i gospodarczego? Art. 12.1 brzmi: Strony stosują działania niezbędne, by promować zmianę  społecznych i kulturowych wzorów zachowań kobiet i mężczyzn, w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk opartych na idei niższości kobiet lub na stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn.
3.    Dlaczego konwencja CAHVIO sytuuje zapobieganie przemocy w kontrowersyjnym kontekście ideologicznym i przyjmuje skrajne przekonania feministyczne o „walce płci”, zmierza do podważenia struktur społecznych opartych na różnych rolach kobiet i mężczyzn, np. rodziny? Jakie badania naukowe potwierdzają jej stanowisko? W preambule konwencji czytamy: Uznając, że przemoc wobec kobiet jest przejawem nierównych stosunków władzy między kobietami a mężczyznami na przestrzeni wieków, które doprowadziły do dominacji mężczyzn nad kobietami i dyskryminacji kobiet, a także uniemożliwiły pełne usamodzielnienie kobiet.
4.    Dlaczego konwencja wprowadza dyskryminację mężczyzn, co jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równego traktowania oraz równości płci i jakie będą tego następstwa? Art. 4.4. mówi: W myśl postanowień niniejszej konwencji szczególne środki, niezbędne by zapobiegać przemocy ze względu na płeć i chronić przed nią kobiety, nie są uznawane za dyskryminujące.
5.    Jakie dla polityki społecznej oraz wolnych wyborów kobiet będą skutki zapisów konwencji  zmierzające do popierania wyłącznie ich pracy zawodowej, która ma im zapewnić  samodzielność. Art. 6.: Strony zobowiązują się uwzględniać perspektywę płci społeczno – kulturowej w toku wdrażania i oceniania wpływu postanowień niniejszej konwencji oraz zobowiązują się promować i wdrażać politykę równości kobiet i mężczyzn oraz pełnego usamodzielnienia się kobiet.
6.    Jakie konsekwencje konwencja CAHVIO wprowadza w zakresie konstytucyjnych gwarancji praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami (art. 48 Konstytucji RP) oraz prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży? Art. 14.1. mówi: Strony podejmują, gdy to właściwe, działania niezbędne, by wprowadzać do programów nauczania na wszystkich etapach edukacji, dostosowane do etapu rozwoju uczniów, treści dotyczące równości kobiet i mężczyzn, niestereotypowych ról społeczno-kulturowych (…) oraz Art. 14.2: Strony podejmują niezbędne działania, by promować zasady, o których mowa w ustępie 1, w ramach nieformalnego uczenia się, w ramach działalności sportowej, kulturalnej i rekreacyjnej oraz w mediach.
7.    Należy wyjaśnić sprzeczności pomiędzy zapisem w preambule konwencji: „uznając, że przemoc domowa dotyka kobiety w nieproporcjonalnie większym stopniu…” a badaniami CBOS, które tezy tej nie potwierdzają:

http://www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2012/K_082_12.PDF

8.    Dlaczego konwencja ignoruje takie przyczyny przemocy wobec kobiet, jak postępujące rozluźnienie obyczajowe, łatwa dostępność pornografii i erotyzacja wizerunku kobiet, przemoc w środkach przekazu, kwestie nadużywania alkoholu i korzystanie z narkotyków?
9.    Jaki wpływ na suwerenność Polski w kwestiach moralnych będzie mieć podleganie międzynarodowej grupie ekspertów GREVIO, której zadaniem będzie wdrażanie konwencji i jej interpretacja? Czy nie jest to sprzeczne z Konstytucją RP i Uchwałą Sejmu z 11 kwietnia 2003 r., która stwierdza: Zmierzając ku integracji z innymi krajami europejskimi w ramach Unii Europejskiej, w obliczu zbliżającego się referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że polskie prawodawstwo w zakresie moralnego ładu życia społecznego, godności rodziny, małżeństwa i wychowania oraz ochrony życia nie podlega żadnym ograniczeniom w drodze regulacji międzynarodowych.
10.    Dlaczego sugeruje się społeczeństwu, że deklaracja rządu wystarczy dla zabezpieczenia, by konwencja CAHVIO była stosowana zgodnie z przepisami Konstytucji RP? Tymczasem art. 78.1. konwencji jednoznacznie mówi: Nie można składać żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do jakichkolwiek postanowień niniejszej konwencji, z wyjątkami określonymi w ustępie 2 i 3. (Wyjątki te nie są istotne z punktu widzenia konwencji i nie dotyczą jej kontrowersyjnych zapisów)
Konieczne jest też poinformowanie opinii publicznej o kosztach materialnych wprowadzenia konwencji oraz o braku zobowiązania do jej ratyfikacji, czego wiele krajów nie dokonało.
Z wyrazami szacunku
(-) Antoni Szymański      (-) Paweł Wosicki



Rodzina przeżywa kryzys

19 października 2014 | Autor
church

churchW orędziu synodu biskupów na temat rodziny podkreślono, że Kościół musi być otwarty i nie może nikogo wykluczać. - Chrystus pragnie, aby jego Kościół był domem z drzwiami otwartymi zawsze z gościnnością, bez wykluczania kogokolwiek. Jesteśmy dlatego wdzięczni pasterzom, wiernym i wspólnotom gotowym towarzyszyć i brać na swoje barki wewnętrzne i społeczne rany par i rodzin  – głosi orędzie. Największym osiągnięciem synodu biskupów nt. rodziny jest zauważenie konieczności otoczenia troską i towarzyszenia duszpasterskiego wszystkim sytuacjom regularnym i nieregularnym w małżeństwie – uważa abp Stanisław Gądecki.

czytaj więcej

 



Kiedy dowiemy się, jakie niestereotypowe role promuje Konwencja Rady Europy o przemocy wobec kobiet?

9 października 2014 | Autor

Antoni Szymanski-1Konwencja Rady Europy o przemocy wobec kobiet i przemocy domowej arbitralnie zmierza do zmiany ładu społecznego, w którym małżeństwo i rodzina odgrywają ważną rolę. Silnie akcentuje walkę ze stereotypami i promocję niestereotypowych ról kobiet i mężczyzn. W art. 12.1. pisze wprost:
„Strony podejmują działania niezbędne, by promować zmianę społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn, w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji i wszelkich innych praktyk opartych na pojęciu niższości kobiet lub na stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn”.(Art.12.1.) (więcej…)



„STOP – nie pozwól dorosnąć przemocy”

1 października 2014 | Autor

1108004_hand_srb_1Pod takim hasłem w Łodzi wystartowała druga edycja kampanii przeciwko przemocy w rodzinie. Efektem pierwszej było wpłynięcie około 250 zgłoszeń dotyczących przemocy w rodzinie, w tym 112 w sprawie (więcej…)



Dzieci ofiarami przemocy

7 września 2014 | Autor
ate-507045-m

ate-507045-mAutorzy najnowszego raportu UNICEF alarmują, że tylko w 2012 r. zamordowanych zostało blisko 100 tys. dzieci i nastolatków. 120 mln dziewcząt zostało wykorzystanych seksualnie, zanim skończyły 20 lat. Większość dzieci boi się przyznać, że padły ofiarą przemoc. „Przemoc wobec dzieci jest powszechna – przekracza granice wieku, geografii, religii, pochodzenia etnicznego czy wysokości dochodów” -  podkreślają autorzy.

czytaj więcej

 



Agresja w szkole

30 lipca 2014 | Autor
ate-507045-m

ate-507045-mZ przeprowadzonej przez NIK kontroli wynika, że dzieci i młodzież szkolna w coraz większym stopniu narażona jest na zjawiska patologiczne w szkołach. Głównie chodzi o formy przemocy słownej i fizycznej oraz nowej – w cyberprzestrzeni. Najwięcej zachowań patologicznych ma miejsce w gimnazjach – wśród 8,8 proc. uczniów. Okazuje się również, że szkoły nie radzą sobie z tego typu problemami i nie przygotowują odpowiednich działań profilaktycznych.

 

czytaj więcej

 

 



Bicie dzieci przez ojców

27 czerwca 2014 | Autor
1108004_hand_srb_1

1108004_hand_srb_1Badania przeprowadzone przez Fundację Dzieci Niczyje pokazały, że 47 proc. ojców deklaruje, że przynajmniej raz dało klapsa swojemu dziecku, a co trzeci przyznaje, że uderzył je ręką. Jedynie 48 proc. ojców wyraża przekonanie, że kary cielesne nie powinny być stosowane. – (…) Są momenty, np. w sytuacji zagrożenia życia, gdy nie ma czasu na to, by dziecku na spokojnie wszystko wytłumaczyć – mówi Joanna Krupska, matka siedmiorga dzieci i szefowa Związku Dużych Rodzin 3+. – Od klapsa gorszy jest zawsze brak miłości – dodaje.

czytaj więcej



  • anthelion