Posty otagowane ‘ Rada Europy ’

List Otwarty dot. Konwencji Rady Europy o przemocy wobec kobiet

30 października 2014 | Autor

1350860_hand-in-handKonwencja Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO) wywołuje w społeczeństwie polskim wielki niepokój i kontrowersje. Jej zwolennicy twierdzą, że przeciwdziałanie przemocy podniesie na wyższy poziom. Przeciwnicy uważają natomiast, że pod pozorem przeciwdziałania przemocy, projektuje  nowy ład społeczny, w którym rodzina, małżeństwo, tradycja oraz kultura chrześcijańska będą zmarginalizowane.

Warszawa 29.10.2014 r.
Antoni Szymański
Paweł Wosicki
Członkowie Zespołu ds. Rodziny
Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu Polski

LIST OTWARTY W SPRAWIE ZMIAN SPOŁECZNYCH PROJEKTOWANYCH PRZEZ KONWENCJĘ RADY EUROPY O PRZEMOCY WOBEC KOBIET

Szanowna Pani Poseł RP
Szanowny Pan Poseł RP

Konwencja Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO) wywołuje w społeczeństwie polskim wielki niepokój i kontrowersje. Jej zwolennicy twierdzą, że przeciwdziałanie przemocy podniesie na wyższy poziom. Przeciwnicy uważają natomiast, że pod pozorem przeciwdziałania przemocy, projektuje  nowy ład społeczny, w którym rodzina, małżeństwo, tradycja oraz kultura chrześcijańska będą zmarginalizowane.
Drogą jaka może prowadzić do wyjścia z tej konfrontacji, jest rzetelna analiza ww. konwencji oraz szeroka dyskusja na ten temat, z poszanowaniem głosów sprzeciwu szerokich grup polskiego społeczeństwa.

W analizie i dyskusji należy naszym zdaniem uwzględnić, następujące aspekty:

1. Konwencja narusza istotę i powagę konstytucyjnych wartości poszanowania małżeństwa i rodziny, tradycji, gwarancji dla wychowawczej roli rodziców oraz nie jest bezstronna światopoglądowo.

2. W 2010 roku została głęboko znowelizowana ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która w prezentowanej publicznie opinii rządu, wprowadziła optymalne rozwiązania prawne. Spowodowały one, że przeciwdziałaniem przemocy zajmują się w większym niż poprzednio stopniu służby socjalne, policja, sądy, nauczyciele i wychowawcy. W każdej gminie powstał zespół interdyscyplinarny zajmujący się tym zagadnieniem. Wiele opinii wskazuje, że istniejące przepisy w tym zakresie już są nadmierne.
3. Z analizy prawnej konwencji CAHVIO wynika, iż nie zawiera ona żadnych nowych i lepszych rozwiązań prawnych od już istniejących w polskim prawie i praktyce działania właściwych instytucji. Dokument można znaleźć pod adresem: http://www.ordoiuris.pl/public/pliki/dokumenty/Raport_przemoc_OI.pdf)
Z uwagi na fakt, iż problem przeciwdziałania przemocy w Polsce od lat posiada wysoką rangę, a konwencja CAHVIO nie wprowadza w tej dziedzinie nic nowego, proponujemy podjęcie szerokiej dyskusji, jaki model społeczny jest w niej de facto projektowany. Wiele analiz prowadzi do wniosku, że jej zasadniczym celem jest radykalna zmiana życia społecznego i demontaż rodziny. Takie wnioski płyną np.: z konferencji  naukowej zorganizowanej w Sejmie RP. Dokument z tej konferencji jest na stronie: http://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/konwencja.html
Konieczne jest rozważenie m.in.:
1.    Jeżeli konwencja CAHVIO stanie się obowiązująca, jakie będą konsekwencje wprowadzenia genderowej definicji płci, która pomija aspekt obiektywnych, biologicznych różnic pomiędzy kobietą, a mężczyzną. Art. 3 c konwencji mówi: „Płeć społeczno-kulturowa”  oznacza społecznie skonstruowane role, zachowania, działania i atrybuty, które dane społeczeństwo uznaje za odpowiednie dla kobiet i mężczyzn.
2.    Jakie stereotypy nasze państwo zamierza wykorzeniać, a jakie promować w kontekście  Art. 12.1, o ile konwencja zostanie ratyfikowana? Czy nie zachodzi tutaj poważna kolizja z chronionymi przez Konstytucję RP „stereotypowymi” wspólnotami takimi jak małżeństwo i rodzina? Artykuł ten rodzi obawy, że relacje stereotypowe (m.in. małżeńskie i rodzinne) będą „wykorzeniane” na rzecz relacji niestereotypowych, np.: promujących samotne wychowanie dzieci czy związki jednopłciowe. Jakie konsekwencje społeczne i indywidualne wywoła ta zmiana, co to oznacza dla naszego rozwoju społecznego i gospodarczego? Art. 12.1 brzmi: Strony stosują działania niezbędne, by promować zmianę  społecznych i kulturowych wzorów zachowań kobiet i mężczyzn, w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk opartych na idei niższości kobiet lub na stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn.
3.    Dlaczego konwencja CAHVIO sytuuje zapobieganie przemocy w kontrowersyjnym kontekście ideologicznym i przyjmuje skrajne przekonania feministyczne o „walce płci”, zmierza do podważenia struktur społecznych opartych na różnych rolach kobiet i mężczyzn, np. rodziny? Jakie badania naukowe potwierdzają jej stanowisko? W preambule konwencji czytamy: Uznając, że przemoc wobec kobiet jest przejawem nierównych stosunków władzy między kobietami a mężczyznami na przestrzeni wieków, które doprowadziły do dominacji mężczyzn nad kobietami i dyskryminacji kobiet, a także uniemożliwiły pełne usamodzielnienie kobiet.
4.    Dlaczego konwencja wprowadza dyskryminację mężczyzn, co jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równego traktowania oraz równości płci i jakie będą tego następstwa? Art. 4.4. mówi: W myśl postanowień niniejszej konwencji szczególne środki, niezbędne by zapobiegać przemocy ze względu na płeć i chronić przed nią kobiety, nie są uznawane za dyskryminujące.
5.    Jakie dla polityki społecznej oraz wolnych wyborów kobiet będą skutki zapisów konwencji  zmierzające do popierania wyłącznie ich pracy zawodowej, która ma im zapewnić  samodzielność. Art. 6.: Strony zobowiązują się uwzględniać perspektywę płci społeczno – kulturowej w toku wdrażania i oceniania wpływu postanowień niniejszej konwencji oraz zobowiązują się promować i wdrażać politykę równości kobiet i mężczyzn oraz pełnego usamodzielnienia się kobiet.
6.    Jakie konsekwencje konwencja CAHVIO wprowadza w zakresie konstytucyjnych gwarancji praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami (art. 48 Konstytucji RP) oraz prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży? Art. 14.1. mówi: Strony podejmują, gdy to właściwe, działania niezbędne, by wprowadzać do programów nauczania na wszystkich etapach edukacji, dostosowane do etapu rozwoju uczniów, treści dotyczące równości kobiet i mężczyzn, niestereotypowych ról społeczno-kulturowych (…) oraz Art. 14.2: Strony podejmują niezbędne działania, by promować zasady, o których mowa w ustępie 1, w ramach nieformalnego uczenia się, w ramach działalności sportowej, kulturalnej i rekreacyjnej oraz w mediach.
7.    Należy wyjaśnić sprzeczności pomiędzy zapisem w preambule konwencji: „uznając, że przemoc domowa dotyka kobiety w nieproporcjonalnie większym stopniu…” a badaniami CBOS, które tezy tej nie potwierdzają:
http://www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2012/K_082_12.PDF
8.    Dlaczego konwencja ignoruje takie przyczyny przemocy wobec kobiet, jak postępujące rozluźnienie obyczajowe, łatwa dostępność pornografii i erotyzacja wizerunku kobiet, przemoc w środkach przekazu, kwestie nadużywania alkoholu i korzystanie z narkotyków?
9.    Jaki wpływ na suwerenność Polski w kwestiach moralnych będzie mieć podleganie międzynarodowej grupie ekspertów GREVIO, której zadaniem będzie wdrażanie konwencji i jej interpretacja? Czy nie jest to sprzeczne z Konstytucją RP i Uchwałą Sejmu z 11 kwietnia 2003 r., która stwierdza: Zmierzając ku integracji z innymi krajami europejskimi w ramach Unii Europejskiej, w obliczu zbliżającego się referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że polskie prawodawstwo w zakresie moralnego ładu życia społecznego, godności rodziny, małżeństwa i wychowania oraz ochrony życia nie podlega żadnym ograniczeniom w drodze regulacji międzynarodowych.
10.    Dlaczego sugeruje się społeczeństwu, że deklaracja rządu wystarczy dla zabezpieczenia, by konwencja CAHVIO była stosowana zgodnie z przepisami Konstytucji RP? Tymczasem art. 78.1. konwencji jednoznacznie mówi: Nie można składać żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do jakichkolwiek postanowień niniejszej konwencji, z wyjątkami określonymi w ustępie 2 i 3. (Wyjątki te nie są istotne z punktu widzenia konwencji i nie dotyczą jej kontrowersyjnych zapisów)
Konieczne jest też poinformowanie opinii publicznej o kosztach materialnych wprowadzenia konwencji oraz o braku zobowiązania do jej ratyfikacji, czego wiele krajów nie dokonało.
Z wyrazami szacunku
(-) Antoni Szymański      (-) Paweł Wosicki



Zlikwidujmy rodzinę, a nie będzie w niej przemocy!

25 września 2014 | Autor

Antoni Szymanski-1„Zbij termometr, a nie będziesz mieć temperatury”, to stwierdzenie celnie ukazuje świadomości tych, którzy poszukują rozwiązań społecznych łatwych, skrajnych i nie liczących się z rzeczywistością. Dzisiaj aktualne jest inne: zlikwidujmy rodzinę, a nie będzie w niej przemocy. To wcale nie przesada w kontekście ideologicznej Konwencji Rady Europy o przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, nad którą obradować będzie Sejm na najbliższym swoim posiedzeniu.

Konwencja wykorzystuje nośne hasło przeciwdziałania przemocy, ale nie o nią w niej chodzi. Konwencja arbitralnie i bezzasadnie uznaje tradycję, dorobek cywilizacyjny, rodzinę, ojcostwo i macierzyństwo za źródło opresji, które powinno zostać wykorzenione. Dlatego promuje zmianę cywilizacyjną, która osłabi tradycyjne małżeństwo i rodzinę oraz role związane z rodzeniem i wychowaniem dzieci. (więcej…)



Stanowisko uczestników Konferencji w Sejmie RP nt. Konwencji Rady Europy

6 lutego 2014 | Autor

torn-paper-8-1295034-mPoniżej publikujemy stanowisko uczestników Konferencji pt. „Ratyfikacja Konwencji Rady Europy o przemocy wobec kobiet – następstwa dla jednostki, społeczeństwa i państwa.” Konferencja została zorganizowana przez Parlamentarny Zespół na Rzecz Ochrony Życia i Rodziny przy współpracy Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia (zrzeszającej ponad 100 organizacji prorodzinnych) w Sejmie RP w dniu 4.02.2014 r.
W Konferencji wzięło udział 200 osób – parlamentarzystów i przedstawicieli organizacji prorodzinnych.

 Warszawa, 4-02-2014 r.

Stanowisko

Uczestnicy konferencji odbywającej się w Sejmie RP  dnia 4.02.2014 r. ”Ratyfikacja Konwencji Rady Europy o przemocy wobec kobiet – następstwa dla jednostki, społeczeństwa i państwa” przyjmują następujące stanowisko.
Doceniając znaczenie i konieczność zapobiegania i przeciwdziałania przemocy wobec dzieci, kobiet i mężczyzn stwierdzamy:
– problematyka przeciwdziałania przemocy domowej jest już przedmiotem rozbudowanej regulacji ustawowej w Polsce. Nie istnieją obecnie jakiekolwiek względy prawne czy społeczne, które usprawiedliwiałby przyjęcie kolejnej regulacji w tej mierze;
– konwencja nie jest bezstronna światopoglądowo i jej ratyfikacja naruszałaby art. 25 ust. 2 Konstytucji, zaś sposób rozumienia płci, który konwencja narzuca, wprowadzałby zamęt do polskiego systemu prawnego, zwłaszcza w zakresie prawa rodzinnego;
– konwencja zbudowana jest na aksjologii, która w istotnych punktach kłóci się
z aksjologią Konstytucji RP, uznając, afirmowane w ustawie zasadniczej, tradycję, dorobek cywilizacyjny, rodzinę, ojcostwo i macierzyństwo za potencjalne źródło opresji, które winno być przedmiotem wykorzenienia;
– konwencja przewiduje wprowadzenie do programów nauczania treści, które są w społeczeństwie jednoznacznie nieakceptowane (m.in. nauczanie o niestereotypowych rolach płciowych) i tym samym sprzeczne z art. 48 ust. 1 Konstytucji, przyznającym rodzicom decydujący wpływ na kształt edukacji ich dzieci;
– przyjęcie konwencji będzie generować znaczne obciążenia finansowe państwa, których ponoszenie nie jest uzasadnione, bowiem konwencja nie wnosi nowych rozwiązań prawnych mogących ograniczać przemoc domową, a jedynie nadaje istniejącym rozwiązaniom tożsamość ideową, sprzeczną z art. 13 Konstytucji;
– konwencja, poprzez system monitorowania jej realizacji, tworzy mechanizm mogący służyć wywieraniu międzynarodowego nacisku na Rzeczpospolitą, w kierunku akceptacji rozwiązań nacechowanych ideologicznie.
Mając powyższe na uwadze, sprzeciwiamy się ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej.



O przemocy wobec kobiet

8 sierpnia 2012 | Autor

Konwencja Rady Europy w sprawie przemocy wobec kobiet budzi poważne zastrzeżenia w środowiskach politycznych, ale nie tylko. Naczelnym problemem jest zasięg konsultacji społecznej. Jak donoszą media, Konwencja była przedmiotem rozmów tylko z Kongresem Kobiet Polskich, które podpisanie i ratyfikowanie tej Konwencji popierają. Niestety Kongres nie jest reprezentatywny dla wszystkich polskich kobiet i polskich rodzin. (więcej…)